Łódź od dekad pełni rolę jednego z najważniejszych planów zdjęciowych w Polsce. Industrialna architektura, secesyjne pałace, stare kamienice i obecność Szkoły Filmowej sprawiły, że miasto zyskało przydomek HollyŁodzi. Kręcono tu zarówno opowieści o przemysłowej przeszłości, jak i filmy, w których Łódź udawała inne europejskie miasta.
Dlaczego Łódź nazywana jest HollyŁodzią?
Filmowy charakter miasta wyrósł z połączenia kilku cech. Łódź ma zachowane fabryki, pałace fabrykanckie, robotnicze osiedla i secesyjne kamienice. Taka różnorodność pozwala twórcom znaleźć scenerię dla historii rozgrywających się w XIX wieku, w okresie międzywojennym, w czasach PRL-u, a nawet za granicą.
Znaczenie ma także Łódzka Szkoła Filmowa, która od lat kształci reżyserów, operatorów, aktorów i scenografów. Z miastem związani byli między innymi Andrzej Wajda i Krzysztof Kieślowski, a Magnus von Horn, twórca Dziewczyny z igłą, jest absolwentem i wykładowcą tej uczelni. Szkoła zapewnia nie tylko zaplecze artystyczne, lecz także dostęp do hal i pracowni wykorzystywanych przy produkcji filmowej.
Łódź potrafi zmieniać ekranowe znaczenie. Księży Młyn może przypominać przemysłową dzielnicę z początku XX wieku, pałac Scheiblerów staje się rezydencją w Berlinie lub Paryżu, a współczesne ulice mogą zagrać Kopenhagę z lat 20. XX wieku.
Ikony polskiego kina kręcone w Łodzi
Ziemia obiecana – przemysłowa Łódź Andrzeja Wajdy
Ziemia obiecana Andrzeja Wajdy z 1974 roku pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych filmów związanych z Łodzią. Ekranizacja powieści Władysława Reymonta pokazuje miasto przełomu XIX i XX wieku jako miejsce gwałtownego rozwoju przemysłu, wielkich fortun i skrajnego ubóstwa.
Łódź nie jest tu jedynie tłem. Fabryki, pałace i robotnicze osiedla budują obraz miasta, w którym Karol Borowiecki, Maks Baum i Moryc Welt próbują stworzyć własne przedsiębiorstwo. W filmie wykorzystano między innymi wnętrza Pałacu Scheiblerów, a także okolice Księżego Młyna. Pałac zagrał rezydencję przemysłowca, natomiast sceny finałowe łączyły reprezentacyjne wnętrza z obrazami fabrycznych hal i strajkujących robotników.

Vabank – międzywojenna Łódź w kryminalnej komedii
Debiutancki film Juliusza Machulskiego z 1981 roku wykorzystał łódzką architekturę do odtworzenia Polski lat 30. XX wieku. Historia kasiarza Henryka Kwinty rozgrywa się w świecie banków, eleganckich hoteli i przemyślanych napadów.
Zdjęcia powstawały między innymi na Starym Cmentarzu, przy ulicy Moniuszki, w hotelu Grand, w banku przy alei Kościuszki oraz w budynku sądu przy placu Dąbrowskiego. W filmie pojawił się również fotoplastikon znajdujący się dziś w zbiorach Muzeum Kinematografii. Łódź pozwoliła stworzyć wiarygodną atmosferę przedwojennego miasta bez budowania całej scenografii od podstaw.
Ida – miasto oglądane z okna tramwaju
Paweł Pawlikowski nakręcił Idę w łódzkich plenerach, choć filmowa historia nie koncentruje się wyłącznie na samym mieście. Czarno-białe zdjęcia nadały ulicom surowy, nieco odrealniony charakter, dobrze współgrający z opowieścią o Polsce początku lat 60.
W filmie widać między innymi ulicę Legionów, którą jedzie stary tramwaj. Kamienica ciotki Wandy znajdowała się przy ulicy Dowborczyków 13, a sceny dancingu zrealizowano w dawnej restauracji Lajkonik przy ulicy Rzgowskiej 50. Łódzkie plenery pojawiają się w filmie regularnie, dlatego miasto staje się częścią nastroju opowieści, a nie tylko pojedynczą dekoracją.
Powidoki i Przypadek – miasto artystów i dworców
W Powidokach Andrzeja Wajdy Łódź wiąże się z postacią Władysława Strzemińskiego, malarza i współtwórcy łódzkiego środowiska artystycznego. Mieszkanie głównego bohatera odtworzono w kamienicy przy rogu ulic Próchnika i Żeromskiego. Dzięki temu miasto współtworzy opowieść o artyście pozostającym w konflikcie z powojenną władzą.
Łódź jest także ważnym miejscem akcji Przypadku Krzysztofa Kieślowskiego. Bohater filmu, Witek Długosz, za każdym razem biegnie na pociąg do Warszawy na dawnym dworcu Łódź Fabryczna. Ten sam punkt wyjścia prowadzi do trzech odmiennych wersji jego życia.
Dziewczyna z igłą – Łódź jako Kopenhaga
Film Magnusa von Horna z 2024 roku był niemal w całości kręcony w Łodzi. Miasto udawało Kopenhagę z lat 20. XX wieku. Najważniejsze sceny powstały na Księżym Młynie i w okolicach Pałacu Herbsta, gdzie industrialna zabudowa posłużyła za filmowe fabryki i magazyny.
Zdjęcia plenerowe realizowano także na Retkini, a część scen we wnętrzach powstała w halach Szkoły Filmowej. To dobry przykład tego, jak łódzka architektura może zostać wykorzystana do stworzenia całkowicie innego miejsca i czasu.

Najważniejsze filmy i łódzkie lokacje
| Tytuł filmu | Reżyser | Kluczowe miejsce w Łodzi |
|---|---|---|
| Ziemia obiecana (1974) | Andrzej Wajda | Pałac Scheiblerów i Księży Młyn |
| Vabank (1981) | Juliusz Machulski | Stary Cmentarz, hotel Grand i ulica Moniuszki |
| Ida (2014) | Paweł Pawlikowski | Ulica Legionów i ulica Dowborczyków |
| Powidoki (2016) | Andrzej Wajda | Róg ulic Próchnika i Żeromskiego |
| Dziewczyna z igłą (2024) | Magnus von Horn | Księży Młyn, okolice Pałacu Herbsta i hale Szkoły Filmowej |
Łódź w serialach
Filmowe tradycje miasta obejmują również seriale. Łódzkie ulice, dworce i gmachy pojawiały się w produkcjach obyczajowych, kryminalnych oraz historycznych:
- Daleko od szosy – serial Zbigniewa Chmielewskiego wykorzystywał między innymi Dworzec Kaliski, ulicę Narutowicza, ulicę Tuwima, Muzeum Sztuki i gmach dzisiejszego rektoratu Uniwersytetu Łódzkiego.
- Król – adaptacja powieści Szczepana Twardocha w reżyserii Jana P. Matuszyńskiego korzystała z łódzkich plenerów, które pomagały odtworzyć historyczną atmosferę miasta.
- Komisarz Alex – serial kryminalny regularnie pokazuje łódzkie ulice i wnętrza, w tym przestrzenie Pałacu Scheiblerów.
- Żywioły Saszy – kryminalna produkcja z Magdaleną Boczarską również wykorzystywała Łódź jako miejsce akcji i zdjęć.
Filmowe lokacje, które warto odwiedzić
Księży Młyn
Księży Młyn jest jednym z najbardziej charakterystycznych zespołów zabudowy przemysłowej w Łodzi. Dawne fabryki, domy robotnicze i układ ulic tworzą przestrzeń, która zachowała ślady miasta przemysłowego. To właśnie tutaj kręcono część Ziemi obiecanej oraz znaczną część Dziewczyny z igłą.
Spacer po Księżym Młynie pozwala zobaczyć, dlaczego reżyserzy chętnie wracają do tej dzielnicy. Nie trzeba budować dekoracji, aby uzyskać wiarygodny obraz dawnej dzielnicy fabrycznej.

Pałac Scheiblerów
Pałac Karola i Anny Scheiblerów, w którym działa Muzeum Kinematografii, należy do najczęściej wykorzystywanych łódzkich wnętrz filmowych. Reprezentacyjne sale, klatka schodowa, gabinet i sala mauretańska mogą udawać rezydencje w różnych krajach i epokach.
W pałacu powstawały między innymi sceny Ziemi obiecanej, Vabanku, Powrotu wilczycy, Pożegnania jesieni oraz serialu Stawka większa niż życie. W nowszych produkcjach wnętrza pojawiły się także w Królu i Komisarzu Aleksie. Trzeba jednak rozróżniać wnętrza pałacu od plenerów wokół innych rezydencji. Nie każdy film kojarzony z łódzkimi pałacami był kręcony w tym samym budynku.

Ulica Piotrkowska i łódzkie kamienice
Piotrkowska oraz sąsiednie ulice dostarczają scenografii dla opowieści współczesnych i historycznych. Kamienice, bramy, podwórza i szyldy pozwalają pokazać miasto bez stosowania rozbudowanych dekoracji. W zależności od kadru ta sama ulica może przypominać Łódź sprzed stu lat albo współczesną metropolię.
Filmowe znaczenie mają także pojedyncze adresy, takie jak ulica Legionów, Dowborczyków, Moniuszki czy okolice ulicy Łąkowej. Ich obecność w filmie często wynika z zachowanej architektury, która pozwala wiarygodnie odtworzyć określony czas.

Okolice Szkoły Filmowej
Szkoła Filmowa w Łodzi jest nie tylko miejscem kształcenia twórców. Jej hale i zaplecze techniczne bywają wykorzystywane podczas realizacji zdjęć. Tak powstały między innymi sceny do Dziewczyny z igłą. Okolice uczelni przypominają też o ciągłości łódzkiej tradycji filmowej – kolejne pokolenia twórców uczą się tu zawodu, a później często wracają do miasta z własnymi projektami.

Łódź wciąż pozostaje filmowym miastem
Odpowiedź na pytanie, jakie filmy kręcono w Łodzi, obejmuje zarówno klasykę polskiego kina, jak i współczesne produkcje. Miasto nie jest wyłącznie miejscem z filmowej przeszłości. Jego fabryki, pałace, kamienice i szkoła filmowa nadal dają twórcom przestrzeń do opowiadania nowych historii.